ADEM DEMAÇI DHE ADEM JASHARI- APOGJEU HISTORIK I LIRISË DHE I PAVARËSISË SË KOSOVËS

Shkruan: Prof. Dr. Mehdi Hyseni

Barometri diplomatik

*** Historikisht dhe realisht as Ahmet Zogu e as Ibrahim Ruova nuk mund të jenë heronj të Shqipërisë dhe të Kosovës, sepse që të dytë në kohë dhe në rrethana të ndryshme historiko-politike dhe luftarake ikën jashtë vendit, duke e tradhtuar popullin e tyre, duke e lënë nën çizmen e huaj pushtuese barbare dhe gjenocidale (1939; 1999). Ibrahim Rugova ikën në Itali me aeroplan special të presidentit të Serbisë, Slobodan Milosheqviq, dhe nga atje kërkonte, që NATO-ja t’i ndërpriste bombardimet kundër Serbisë, gjë që kjo ishte në kundërshtim flagrant me përpjekjet dhe me kontributin luftarak, diplomatik, politik, humanitar të Amerikës dhe të NATO-s për shpëtimin e 2 milionë e gjysmë shqiptarëve nga terrori, masakrat dhe nga gjenocidi i Serbisë policiore, paramilitare dhe militare, si dhe në kundërshtim me luftën e drejtë mbrojtëse çlirimtare kombëtare dhe antikoloniale të UÇK-së me kryekomandantin e saj legjendar, ADEM JASHARI.

Adem Jashari-George Washington i Kosovës

Fati ynë i madh dhe i Kosovës, që UÇK-ja me kryeheroin e saj ADEM JASHARI në krye ia ktheu pushkën pushtuesve barbarë serbë dhe Serbisë gjenocidale të Slobodan Milosheviqit (1991-1999) se, sa për politikën e gabuar të rezistencës pasive paqësore të Ibrahim Rugovës dhe të Bujar Bukoshit, si dhe të politikës asnjanëse të Shqipërisë, Kosova ende do të kishte qenë nën sundimin kolonial dhe gjenocidal të Serbisë.

Gjithashtu, po të mos kishte qenë UÇK-ja (e cila ka meritën kryesore për sjelljen e Amerikës dhe të NATO-s në Kosovë), e cila në Konferencën e Rambujesë ndërkombëtarizoi çështjen e Kosovës (6-23 shkurt 1999) sa për politikën e dështuar të ish-presidentit Ibrahim Rugova dhe të ish-kryeministrit të tij në ekzil Bujar Bukoshi, ende nxënësit, studentët, mësuesit, arsimtarët dhe profesorët, do të ishin dergjur nëpër bodrumet dhe shtëpiat private, që shfrytëzoheshin për edukimin dhe për arsimimin në gjuhën shqipe.

Politika dështuese e pabashkërenduar e rugovizmit me SHQIPËRINË, jo më pak se një dekadë vonoi luftën kundër Serbisë!

Pasojat dhe dëmet ishin të mëdha nga një politikë e tillë vasale dhe kapitulluese, sepse Kosova nuk shfrytëzoi momentin e përshtatshëm politik, që të hynte në luftë kundër Serbisë, kur ajo ishte ende në luftë me Kroacinë dhe me Bosnjën. Por, priti duarkryq derisa Serbia përfundoi agresionet dhe gjenocidet e saj në Kroaci dhe në Bosnjë. Ky ishte gabimi fatal i politikës naïve dhe të verbër të tandemit Rugova – Bukoshi, që pas një dekade, populli shqiptar e pagoi shumë shtrenjtë këtë vonesë të politikës pasive të presidentit Ibrahim Rugova dhe të kryeministrit Bujar Bukoshi, sepse Serbia me forcat e saj çetniko-fashiste militare, paramilitare dhe policore masakroi dhe vrau “11.840 shqiptarë; 1.392 fëmijë deri në moshën 18-vjeçare; 296 fëmijë deri në moshën 5-vjeçare; 1.739 gra; 1.882 pleq deri në moshën 65-vjeçare dhe kanë zhdukur 1.450 njerëz, si dhe kanë dhunuar 20.400 femra shqiptare.” (http://koha.net/?id=&l=49980).

Mësuesit, arsimtarët, profesorët dhe Universiteti-HERNOJ dhe Kështjellë e pamposhtur nga Serbia gjenocidale(1989-1999)!

Nuk duhet të harrojmë kurrë, se gjatë kohës së pushtimit të Kosovës nga Serbia militariste dhe policore (1989-1999), meritat dhe kontributin më të madh historik dhe kombëtar për lirinë dhe për pavarësinë e Kosovës ( në kushtet dhe në rrethanat e jashtëzakonshme të luftës) e patën dhënë klasa punonjëse (në veçanti minatorët e “Treçes”, ndërtimtarët e NN-së “Ramiz Sadiku” dhe punonjësit e Mihjes Sipërfaqësore të Termocentraleve “Kosova” të Obiliqit me portestat dhe me demonstratat e tyre së bashku me Lëvizjen Studentore të viteve të 80-ta të shekullit XX) dhe Mësuesit, arsimtarët dhe profesorët, të cilët të përndjekur, të torturuar, të arrestuar, të burgosur e sa të vrarë dhe të uritur (pa bukë së bashu me familjet e tyre), të zhveshur dhe të zbathur me gjysmë opinge, të varfëruar, të shantazhuar nga forcat policore dhe paramilitare serbe, si dhe duke punuar më shumë falas “angari”, apo me ndonjë pagë mizere në formë të ndihmës sociale, që e merrnin në çdo gjashtë muaj apo njëherë në vit, këta ishin patriotë, humanistë dhe heronjë të vërtetë, sepse asgjë nuk kursyen për të mbajtur gjallë shpirtin e shkollës shqipe dhe idealin e madh liridashës për çlirimin dhe për pavarësimin e Kosovës nga barbarët serbë.

Kjo “armatë” e intelegjencies shqiptare ishte hallka kryesore, e cilas plot 10 vjet (1989-1999) mbajti gjallë vlerat e arsimit dhe të kulturës së identitetit kombëtar shqiptar, që të mos degjeneronin dhe të mos asmiloheshin nga zgjedha e huaj pushtuese serbe.

-Kjo intelegjenci ishte kështjella e pamposhtur, që bëri të “mbijetonte” plot 10 vjet politika e rezistencës pasive paqësore e rugovizmit dhe e bukoshizmit, e cila i shfrytëzonte, i gënjente dhe i mashtronte se Kosova, do të çlirohej dhe pavarësohej “vetëm me paqe”, pa luftë! Kjo ishte gënjeshtra e tyre më e madhe dhe pa kurrfarë “mbulese” justifikuese. Së fundi, këtë e provoi edhe lufta çlirimtare kombëtare dhe antikoloniale e UÇK-së dhe e NATO-s në bombardimin e Serbisë dhe të Malit të ZI (24 mars -10 qershor 1999). Kjo luftë përmbylli kaptinin e politikës dështuese të rugovizmit dhe të bukoshizmit (1989-1999).

Mirëpo, përkundër të gjitha këtyre përpjekjeve dhe stërmundimeve mbinjerëzore (gjatë kohës okupimit), pas përfundimit të luftës (në kohë paqeje), mësuesit, arsimtarët dhe profesorët kishin ngelur në harresë dhe të përbuzur nga politika dhe nga bartësit e institucioneve përkatëse të qeverisë së Kosovës, sepse plot 15 vite nuk ua njihnin stazhin (përvojën e punës), që kishin punuar “angari”, pa shpërblim, gjatë kohës nën okupimin e Serbisë (1989-1999).

Pa dyshim se nga një gjendje e këtillë e mjerueshme e ARSIMIT SHQIP në Kosovë, gjatë kohës së luftës (1989-1999), më së shumëti patën përfituar mafiozët dhe korrupcionistët e LASH-it dhe të qeverisë në ekzil të Bujar Bukoshit me 3%, të cilët në vend se t’ua paguanin rregullisht pagat mësuesve dhe të profesorëve, ata ndërtonin shtëpia, hapnin frima, bënin tregti dhe bashkëpunonin me serbët , blenin pasuri të patundshme dhe të tundshme në Kosovë e Shqipëri, shëtisnin me avionë në: Serbi, Kroaci, Sloveni, Maqedoni, Bullgari, Turqi, Shqipëri, Evropë dhe Amerikë etj.

Populllin e unifikoi dhe e trimëroi Simboli i Rezistencës Kombëare Shqiptare, ADEM DEMAÇI dhe heroi historik kombëtar ADEM JASHARI në krye të UÇK-së

Historia dhe praktika e derisotme e botës së civilizuar kanë provuar se, asnjë lider politik i dështuar dhe, asnjë politikë e dështuar nuk mund ta kenë vendin as në faqen e parë e as në atë të fundit të historisë së një kombi ose të një shteti, sepse në atë moment, kur të plasë lufta, mbyll kaptinën e politikës falimentuese. Kështu ndodhi edhe me daljen në sipërfaqe të UÇK-së, si rrjedhim i një politike të dështuar dhjetëvjeçare të LDK-së së Ibrahim Rugovës dhe të Bujar Bukoshit (1989-1999).

Të gjithë ata, që gjatë kohës së Jugusllavisë së Titos dhe të Slobodan Milosheviqit kanë gëzuar çfarërdo privilegji qoftë (pushtetor, politik, materialist, ekonomik, tregtar dhe karrierist brenda shtetit dhe Partisë Komuniste Jugosllave) nuk mund të jenë HERONJ të pavarësisë së Kosovës (17 shkurt 2008).

Ata që e kanë shpifur dhe akuzuar HEROIN ADEM DEMAÇI, janë të papranueshën dhe të padëshirueshëm për historinë e Kosovës së pavarur!

Të gjithë ata që në forma dhe me metoda të ndryshme e kanë shpifur Simbolin e Rezistencës Popullore Shqiptare-Adem Demaçin në UDB-në jugosllave, ose kanë dëshmuar në proceset gjyqësore kundër patriotizmit dhe shqiptarizmit të tij, nuk mund të jenë në faqet e bardha të historisë së Kosovës së pavarur (17 shkurt 2008), pavarësisht çfarë thonë përrallat dhe falli i politikanëve dhe i historianëve të djeshëm (të lauruar nga “shkenca komuniste”) dhe të sotëm (të shantazhuar, të korruptuar, të komercializuar dhe të instrumentalizuar sipas interesave partiake, personale, grupore dhe mafioze).

Me gjithë anatemat, trysnitë, propagandën indoktrinuese, strategjinë frikësuese, intrigat, shnatazhet, shpifjet, etiketimet, gënjeshtrat, mashtrimet, denigrimet dhe manipulimet e ndryshme agjenturore, diskreditimet ataviste dhe injorante…etj. kurrë nuk duhet pranuar, që historinë e pavarësisë Kosovës, ta shkruajnë serbomëdhenjtë, serbofilët dhe tradhtarët diletantë dhe injorantë për qëlllime dhe interesa të tyre komplementare politike, tregtare dhe mafioze, sepse këtë e ka NDËRTUAR me gjak dhe me qindra e mijëra viktima populli liridashës i Kosovës me Adem Demaçin dhe me Adem Jasharin në krye. Këta janë historia e gjallë e pavdekshme e Kosovës së pavarur dhe sovrane, jo titistët, poliagjentët dhe kolaborackionistët e ndryshëm serbo-jugosllavë, që pas mbarimit të luftës (12 qershor 1999) kanë hyrë në të gjitha poret e orgnazimit të shtetit të pavarur të Kosovës (në qeveri dhe në parlament etj.), të cilën po e “kullosin” (si livadhin e shkretë) korrupcionistët dhe mafiozët e ndryshëm politikë, duke e shndërruar shtetin në pronë private individuale, grupore dhe partiake sipas

Urime Ditëlindja e 81-njtë, Baca Adem!

Më 26 shkurt të vitit 2017, Baca Adem Demaçi festoi 81-vjetorin e Ditëlindjes së tij të bardhë. –Dashtë i Madhi Zot, që Baca Adem të rrojë edhe 100 pranvera të tjera të bardha, duke shijuar lirinë dhe pavarësinë e Kosovës të cilës ia kushtoi tërë qenien dhe veprat e tij kombëtare, patriotike, shkencore dhe artisike letrare dhe politike jetësore (1958-2017).

Titistët dhe udbashët me larvat e tyre imbecile nuk kanë të drejtë morale e as njerëzore, që BACËS ADEM, t’ia urojnë ditëlindjet e tij e as ta ngushëllojnë për dhembjet dhe për vuajtjet e tij.

Mirëpo, në Ditëlindjen e sivejme të 82-të, veç bashkidealistëve, të bashkëburgosurëve, shokëve dhe miqve të IDEALIT, BACËN e kishin vizituar edhe disa titistë me Isa Mustafën, ish-kryeministrin e Kosovës. Çfarë turpi, tërë jetën e kanë lënë në margjina të politikës dhe jashtë shtetit të pavarur të Kosovës (2000-2017), së fundi, sikurse të mos kishte ndodhur asgjë, vajtën në shtëpinë e tij, kinse për t’ia ujruar DITëLINDJEN dhe, njëherazi për t’ia “mekur” dhimbjet e sëmundjes.

E habitshme dhe e papritur kjo, sepse pikërisht këta janë “kovaçët” e politikës titiste dhe rugoviste, të cilët në mënyrën më të rafinuar antimorale dhe antikombëtare, Adem Demaçin-Babën e Kosovës (1958-2017) e izoluan dhe e margjinalizuan nga skena politike plot 27 vjet (1990-2017).

Sa demagogë dhe hipokritë, që janë titistët në pushtet “natën të vrasin, ditën të vajtojnë dhe të ngushëllojnë”, madje, të shpallin edhe hero, vetëm për t’i ruajtur kolltukët dhe pozitat e tyre në pushtet. Mirëpo, nuk mjaftohen vetëm me kaq, duan që me çdo kusht të jenë “kryeprincat” në historinë e pavarësisë së Kosovës (2008-2017).

Mirëpo, kjo nuk do bëhet dot, së pari, për një arsye të thejshtë, sepse ata, para se të bëheshin ledekistë ishin komunistë besnikë të sitemit komunist jugosllav të Titos. –Jo vetëm kaq, ata shfrytëzuan të gjitha favoret dhe privilegjet në kuadrin e regjimit serbo-jugosllav, duke fituar pozita dhe duke ushtruar funksione të larta politike në hierarkinë e tij. Ndërkaq, BABA i KOSOVËS, ADEM DEMAÇI torturohej dhe terrorizohej nëpër kazamatet e errëta famëkeqe të Jugosllavisë (1958-1990). Kjo ASIMETRI, kurrën e kurrës nuk do të hyjë në historinë e pavarësisës së Kosovës si SIMETRI POLITIKE E KOMBËTARE E ADEM DEMAÇIT DHE IBRAHIM RUGOVËS, sepse ADEM DEMAÇI nuk ka pasur asnjë lidhje dhe asnjë favorizim nga fara e kuqe komuniste bolshevike jugosllave (për këtë mosbindje politike atë, edhe denoncuan me 30 vjet burg, 1958-1990), por ishte i lidhur ngushtë me hallet jetike dhe me fatin e popullit dhe të Shqipërisë Etnike. Kjo ide dhe kjo aspiratë e shenjtë shekullore, bëri që Adem Demaçi, të edukohej dhe të arsimohej në frymën e saj revolucionare, patriotike dhe atdhedashëse, që një ditë Kosovën ta bënte të lirë dhe të pavarur nga shtypja brutale shekullore e Serbisë kolonialiste dhe gjenocidale (1912-1999).

Historia ndërtohet, nuk shkruhet sipas diktatit të asnjë partie politike, me emocione, me anime dhe me simpati politike, duke votuar me gishta, por vetëm me prova jetësore të dëshmuara dhe të dokumentuara.

Në këtë vështrim, unë, edhe si njeri, edhe si bashkëkombas, edhe si albanolog, edhe si historian, edhe si politikolog, me asnjë çmim, nuk pranoj, që t’i mbetem borxh as SIMBOLIT të REZISTENCËS GJITHËPOPULLORE SHQIPTARE, ADEM DEMAÇI, as kombit tim, as Kosovës së Shqipërisë Etnike, as shkencës, as publicistikës, as humanizmit si vlerë universale, por, ashtu sikurse deri tani, dua ta pohojë dhe ta ripohojë të VËRTETËN dhe DREJTËSINË, se një nga figurat më madhështore dhe më meritore historike, politike dhe kombëtare shqiptare për pavarësimin e Kosovës, është ADEM DEMAÇI-Mandela i Evropës, i cili, që nga viti 1958 e deri më sot, 2017, asnjëherë së rendi, që Kosova ta shihte dritën dhe diellin e lirisë dhe të pavarësisë së saj nga Serbia tiranike kolonialiste (1912-1999).

Pavarësia e Kosovës nuk ka ndodhur në kohën e errët të mesjetës, por më 17 shkurt 2008. Prandaj, gjasët janë minimale për ta falsifikuar historinë e pavarësisë së Kosovës, sepse KRYEPROTAGONISTI DHE KRYEPROJEKTUESI I HISTORIK i saj, ADEM DEMAÇI ende është në mesin tonë, i cilii më 26 shkurt ka festuar 81-vjetorin e ditëlindjes së tij.-Dhashtë Zoti, i bëftë 100 vjet të bardha dhe të lumtura, sepse ai ka meritat kryesore, që sot, Kosova është e lirë, e pavarur dhe sovrane, të cilën e kanë njohur 114 shtete të Kombeve të Bashkuara.

Por, të mos harrojmë dhe të mos keqkuptohemi se Kosova në periudha të ndryshme historike të shekullit XX ka pasur disa baballarë-heronj, që kanë luftuar me pushkë dhe me penë për ta çliruar Kosovën nga sundumi i egër kolonial serb (1912-1999).

Mirëpo, me gjithë sakrificat dhe me gjakun e derdhur të tyre njëshekullor, nuk ia arritën , që Kosovën ta bëjnë të lirë, të pavarur dhe sovrane. Por, këtë amanet dhe imperativ historik, kombëtar dhe shtetëror të brezave tanë të mëparshëm ia arritën ta jetësojnë tribune revolucionarë dhe heronjtë e Kosovës: Adem Demaçi dhe Adem Jashari me UÇK-në e lavdishme heroike. Si rrjedhim, më 17 shkurt 2008, Kosova bëhet e lirë, e pavarur dhe sovrane, shkëputet përgjithmonë nga Serbia.

ASIMETRIA HISTORIKE DHE POLITIKE: ADEM DEMAÇI ishte disident dhe revolucionar (1958-1999), kurse Rugova dhe Bukoshi ishin komunistë jugosllav!

Ç’është e vërteta, Rugova bëri politikë 10-vjeçare, por nuk ia arriti, që me paqe pasive, ta pavarësonte Kosovën nga Serbia gjenocidale e S.Milosheviqit (1989-1999).

Këtë argument nuk mund ta gëlltis politika dezinformuese qoftë e brendshme apo e jashtme për interesa të politikës ditore dhe mafioze, që në historinë e pavarësisë së Kosovës, Rugovën ta “regjistrojnë” si “KRYEARKITEKT” të saj. Këtë falsifikat, historia e mirëfilltë nuk do ta justifikojë kurrë, pavarësisht nga diktati dhe trysnia e politikës njëpartiake a shumëpartiake, s’ka rëndësi.

Ndaj, ia vlen të nënvizojmë faktin se, me gjithë përpjekjet politike të Ibrahim Rugovës (1989-1999), Kosova nuk arriti që të çlirohej dhe pavarësohej nga Serbia pushtuese gjenocidale, për shkak se kishte zgjedhur kursin e gabuar të rezistencës pasive paqësore ndaj Serbisë. Si rrjedhim, dështimi i një politike të tillë dhjetëvjeçare (1989-1999) nxori në skenën politike dhe ushtarake UÇK-në me Xhorxh Uashingtonin shqiptar-Adem Jashari në krye. Ky ishte epilogu i politikës së dështuar të Rugovës. Prandaj, një politikë e tillë falimentuese nuk ka kurrfarë argumentesh valide historike e as politike, që Rugovën ta quajë, ose për më tepër ta cilësojë si figurën kryesore të pavarësisë së Kosovës, sepse kjo historikisht, de fakto dhe de jure është e pajustifikushme ngaqë nuk ka kurrfarë baze të qëndrueshme.

E VËRTETA HISTORIKE E PAVARËSISË SË KOSOVËS, Jo Ibrahim Rugova e as Shqipëria nuk ia sollën pavarësinë Kosovës, por strategët dhe patriotët Adem Demaçi dhe Adem Jashari, si dhe Amerika dhe NATO-ja!

-Nolens volens, kjo është e VËRTETA HISTORIKE e Kosovës së pavarur (17 shkurt 2017), Adem Demaçi është KRYEFIGURA, KRYESTRATEGU dhe KRYEARKITEKTI HISTORIK i pavarësisë së Kosovës, të cilit ia kemi bërë me hile, ia kemi hangër hakun, nuk ia kemi njohur meritat dhe veprën REVOLUCIONARE kombëtare patriotike jetësore për çlirimin dhe pavarësimin e Kosovës (1958-2017), por të gjithë i kemi mbetur borxh përjetësisht, sepse në kohë paqeje (me të dalë nga burgu më 1990, me qëllim për hire bajraktariste dhe për përfitime personale, klanore, pushtetore, partiake dhe ideologjike e karrieriste) e margjinalizuam nga skena politike, kur Kosova kishte nevojë më së shumëti, që Ai të ishte në Ballë të saj, jo titistët dhe “algat” e tyre amorfe antikombëtare (1945-1999).

HEROI Adem Demaçi është KRYEARKITEKTI i pavarësisë së Kosovës, JO asnjë Rugovë dhe asnjë Bukosh!

Këtë histori, të ndërtuar me gjak dhe me sakrifica mbinjerëzore, nuk do të ketë historian shqiptar, që të mund ta shlyejë derisa të ketë patriotë shqiptarë mbi dhe të Shqipërisë Etnike.

Kjo është e vërteta, se më të merituarit e historisë së pavarësisë së Kosovës janë: Adem Demaçi, Adem Jashari, Bill Clinton dhe Geroge W. Bush.

Mirëpo, kjo e vërtetë po ua zhbiron tëmthat e kokës, po ua verbon sytë dhe u është bërë “halë në fyt” spiunëve, tradhtarëve, gënjeshtarëve, shpifësve, armiqve dhe vrasësve të së VËRTETËS së PAVARËSISË së KOSOVËS!

Kjo është historia e re e ndërtuar e Kosovës së pavarur (17 shkurt 2008 – 2017)! –Ndaj, lufta e ethshme, iracionale, e njëanshme njëartiake dhe shkarravinat e zhavorrit politik me “porosi”, që me çdo kusht Rugova të hynte në historinë e Kosovës si “KRYEARKITETKT” i pavarësimit të saj, nuk përbëjnë argumentin historik, as politik, as kombëtar e as ndërkombëtar të çlirimit dhe të ndërtimit të shtetit të pavarur të Kosovës.

Prandaj, shkenca historike e sotme e ka për detyrë që, në asnjë mënyrë të mos shërbehet me përrallat, me gënjeshtrat, me improvizimet, me mashtrimet dhe me manipulimet e politikës së zhavorrit të “bageristëve” të Rugovës, që po luftojnë për “hyjnizimin” dhe instalimin e tij si “figurë qendrore” e pavarësimit të Kosovës, me qëllim që të shpërfytyrohet, të mohohet dhe të falsifikohet historia dhe vepra patriotike kombëtare e Adem Demaçit (1958-2017), ashtu sikurse veproi politika, propaganda dhe historigrafia falsifikatore antishqiptare e Serbo-Jugosllavisë ( 1958-1990).

-Kapitullimi i zhavorrit politik me Ibrahim Rugovën në krye (1989-1999) nuk mund të quhet fitore historike, as kombëtare, as ndërkombëtare; dezertimi nga lufta e drejtë mbrojtëse çlirimtare kombëtare e UÇK-së nuk është heroizëm dhe patriotizëm, por tradhti mbi tradhti ndaj popullit të robëruar dhe Kosovës së larë në gjak nga masakrat dhe nga gjenocidi serb i Serbisë së Slobodan Milosheviqit (1989-1999).

-Këtë të vërtetë nuk e thonë, as nuk e shkruajnë, as nuk e mbrojnë, por duan ta fusin “thellë nën dhe” injorantët, tuxharët, matrapazët, falsifikuesit, diletnatët dhe tradhtarët e ndryshëm për interesa përfituese të tyre indidivuale, grupore dhe partiake mafioze, duke lufuar që të sajojnë “idhujt” e tyre historikë, siç po ndodh me “pejgamerin” e tyre Ibrahim Rugova, i cili me politikën pasive paqësore për një dekadë të plotë (1989-1999) nuk bëri asgjë në planin ndërkombëtar, që Kosova të ndërkombëtarizohej dhe të fitonte lirinë dhe pavarësinë e saj nga Serbia kolonialiste dhe gjenocidale (1912-1999).

Ai që ka shkelur dhe shkel Kushtetutën e Kosovës, qoftë në kohë paqeje a të luftës, nuk mund të jetë HERO i Kosovës!

-Fati e deshi, që të jem dëshmitar i gjallë i ngjarjeve historike dhe politike, të zhvilluara në Kosovën e robëruar nga sundimi mizor kolonial hegjemonist dhe imperialist i Serbisë-Jugosllavisë (1958- 1999), kështu që, kur është fjala për pohimin dhe për mbrojtjn e së vërtetës për Kosovën shqiptare, nuk kam nevojë të ushqehem me moralizimet dhe me keqinterpretimet subjektive dhe të njëanshme klanore, partiake, mahallore dhe provincialiste të së pavërtetës së diletantëve, të kuazishkencëtarëve, të pseudopatriotëve dhe të pseudodemokratëve, se gjoja Ibrahim Rugova “ishte arkiteki i pavarësimit” të Kosovës (1989-1999)!

–Jo, ai nuk ishte, as arkitekti i pavarësimit të Kosovës e as arkitekti i LDK-së, por ishte kryetari i saj. Ndërkaq, kryearkitekt dhe kryeforcë motorike centrifugale e LDK-së ishte Nënkryetari i saj, Akademiku i ndjerë Fehmi Agani, i cili më 6 maj 1999 u ekzekutua barbashisht nga dora e zezë kriminele e çetnikëve paramilitarë serbë në dalje të Fushë-Kosovës për në Lipjan .

Evropa ia njohu meritat Bacës Adem, por jo edhe zhavorri politik i Kosovës!

Ia vlen t’ua rikojtojmë “bageristëve” të zhavorrit politk, që me çdo kusht po luftojnë ta ndryshojnë historinë e Kosovës së pavarur, se edhe Serbia e Madhe, jo më pak se 100 vjet e pat falsifikuar dhe murkulluar historinë e Kosovës. Mirëpo, në fund (1999) UÇK-ja me në krye heroin e saj legjendar Adem Jashari, NATO-ja dhe Amerika ia çjerrën maskën asaj gënjeshtre dhe mashtrimi shekullor, duke e bombarduar dhe përzënë përgjithmonë nga Kosova shqiptare (24 mars 1999-2017).

Ua themi troç, dhe pa kurrfarë doze politike “muratorëve” të zhavorrit politik kapitullues, se po shterohen kot, që me mjetet e tyre propagandistike falisfikatore sipas shballoneve të huaja antishqiptare, të retushojnë historinë e Kosovës së pavarur, se gjoja kjo është “produkt meritor” i “arkitektit” Ibrahim Rugova.

Kjo gënjeshtër dhe përpjekje e shkretë “nuk pi ujë”, sepse nuk ka kurrfarë baze historike, as politike, as diplomatike, as kombëtare dhe as ndërkombëtare, sepse Republikën e Rugovës dhe të Bujar Bukoshit për dhjetë vjet rresht (1989-1999) nuk e pat mbështetur dhe nuk e pat njohur as Amerika, as Evropa dhe asnjë shtet tjetër i bashkësisë ndërkombëtare.

“ Me marrjen e çmimit « Sakharov », Parlamenti Evropian Adem Demaçin e radhit në piedestalin më të lartë të personaliteteve botërore, gjurmet e të cilëve do të mbesin perjetësisht në historinë e njerëzimit . Paradoksale. Kur inteligjencia evropiane e çmon mendimin e Demaçit, në Kosovë Demaçi margjinalizohet. E pabesueshme dhe krejtësisht e tmerrshme. Njeriu që çmohej si simbol i rezistencës kombëtare, sot injorohet. Njeriu nga i cili u inspiruan gjenerata e gjenerata se si duhet fituar lirinë e sot askujt nuk i sherben madje as atyre që dikur u kishte sherbyer si model. E Adem Demaçit nuk i bëhet vonë, se ai e ka objektivin e tij qe e din ku shkon dhe pse shkon.[6] Adem Demaçit i dhimbsen edhe ata që ishin dhe janë në rrugë të gabuar, ata që interesst personale i vënë mbi ato kombëtare. Adem Demaçi nuk mburret për veprimtarinë e tij, por ai ende lufton për vetëdijsimin e shtresës politike që të lirohen nga folklorizmi i tyre primitiv e të shndërrohen në popull politik. Vetëm në këto momente Kosova do të bëhej Dardani, thotë Demaçi në një intervistë (2004).” (Op.cit. ADEM DEMAÇI, “Kosova Sot” 5.I.08 DEMAÇI – ROJTAR I POPULLIT TË TIJ, shih në https://sq.wikipedia.org/wiki/Adem_Dema%C3%A7i).

Kryeideolog dhe kryearkitekt i pavarësimit të Kosovës ishte dhe është Adem Demaçi-Mandela i Evropës!

S’ka dilemë se, gënjeshtra më e madhe dhe më e turpshme, që po i bëhet edhe popullit, edhe historisë, edhe shkencës shqiptare në tërësi, si dhe opinionit publik ndërkombëtar, është parulla indoktrinuese, demagogjike dhe hipokrite, madhtruese dhe falsifikuese, se gjoja Ibrahim Rugova ishte “arkitekti i pavarësimit të Kosovës”. Mirëpo, përmbajtja e një strategjie dhe taktike të këtillë politkko-propagandistike, është boshe, pa asnjë fakt dhe, pa asnjë argument qoftë etik, historik, patriotik, kombëtar, politik apo demokratik dhe human, sepse KRYEARKITEKT dhe KRYEIDOLOG i pavarësimit të Kosovës nga Serbia gjenocidale është ADEM DEMAÇI, jo kurrfarë Rugove me gjithë respektin ndaj tij si veprimtar për lirinë e Kosovës.

Për të mos rënë viktimë në bërllogun e politikave propagandistike antishqiptare, nuk duhet të jetojmë në iluzione dhe të ushqehemi me “bestytni” të rreme të “tuxharëve” të ndryshëm të shoqërisë konsumatore të historisë së re të Kosovës (1989-2017), por, duhet ta tregojmë, ta mbrojmë dhe ta mbështesim me ngulmë të VËRTETËN e pamohueshme, se nga figurat më markante të jetësimit të idesë dhe të projektit historiko-politik kombëtar dhe ndërkombëtar për çlirimin dhe për pavarësimin e Kosovës, janë këto katër VLERA-FIGURA QENDRORE: 1) ADEM DEMAÇI , ROMANCIERI I PARË I KOSOVËS, KRYEIDEOLOGU, KRYEPROJEKTUESI, KRYEVEPRIMTARI, KRYE I BURGOSURI, HEROI DHE KRYEVIZIONARI I PAVARËSISË SË KOSOVËS (1958-2017); 2) ADEM JASHARI, KRYEKOMANDANTI HISTORIK LEGJENDAR I UÇK-së, MARTIRI DHE HEROI I KOSOVËS; 3) BILL CLINTON DHE GEORGE W. BUSH, PRESIDENTË TË SHTETEVE TË BASHKUARA (TË DYTË HERONJË TË KOSOVËS), SEPSE SË BASHKU ME ADEM JASHARIN DHE ME NATO-n, FINALIZUAN-PËRMBYLLËN KAPTINËN MË TË NDRTISHME HISTORIKE, POLITIKE, KOMBËTARE DHE NDËRKOMBËTARE TË KOSOVËS, DUKE E ÇLIRUAR PËRGJITHMONË NGA ZINXHIRËT E ROBËRISË KOLONIALISTE TË SERBISË (1999-2017).

Pikërisht këto katër personalitete-katër vlera emblematike më të merituara grandiose shqiptare dhe amerikane me “vulën” e tyre të përbashkët të parimit, të dinjitetit, të ndërgjegjës së lartë njerëzore, të humanizmit, të patriotizmit, të etjes dhe të prirjes për lirinë dhe për drejtësinë si vlera universale, përjetësisht ia ndryshuan faqen historisë së Kosovës, duke e bërë të lirë, të pavarur dhe sovrane nga Serbia kolonialiste dhe gjenocidale (1912-1999).

Pra, këto katër figura madhështore kanë meritat kryesore historike, politike, diplomatike dhe ushtarake për pavarësimin e Kosovës së Shqipërisë Etnike. –Jo, asnjë lider politik tjetër, dhe asnjë parti politike shqiptare as në Kosovë e as në Shqipëri. Kështu flet historia shqiptare-amerikane e Kosovës dhe e Uashingtonit, dëshmitar i drejtpërdrejtë i së cilës jam edhe vetë (1989-2017).

Nolens volens, u pajtuan apo vajtuan armiqtë e brendshëm dhe të jashtëm, ADEM DEMAÇI (1958-2017) është projektuesi, ideologu, edukatori mësuesi, profesoti, akademiku, udhërrëfyesi, luftëtari i paepur, mbështetësi dhe veprimtari i drejtpërdrejtë i rrumbullakësimitt të idesë shekullore për çlirimin, për pavarësimin dhe për ribashkimin e Kosovës dhe të trojeve të tjera shqiptare me Shqipërinë Etnike, JO kurrfarë Rugove.

Adem Demaçi dhe Adem Jashari, meritorë kryesorë për pavarësimin e Kosovës!

Kryearkitekti-Mandela i Europës, Adem Demaçi dhe Xhorxh Uashingtoni i Kosovës, Adem Jashari (UÇK-ja) kanë meritat kryesore historike, politike, ushtarake, kombëtare dhe ndërkombëtare për ndërkombëtarizimin, për çlirimin dhe për pavarësimin e Kosovës nga Serbia agresore, jo Rugova as LDK-ja me politikën e tyre pacifiste nënshtruese të dështuar (1989-1999), të cilët as de fakto e as de jure nuk e kanë pasur përkrahjen e Amerikës e as të Europës, edhe pse “Bujkrobi” i tyre, informonte të kundërtën. Mirëpo, ajo ishte vetëm një gënjeshtër, mashtrim dhe spekulim për të “qetësuar” popullin e robëruar sipas strategjisë së tyre të frikësimit, se po të hidheshin shqiptarët e Kosovës në luftë kundër Serbisë, “ajo do t’i shfarosëte dhe do ta digjte Kosovën”!?

Këtë vërtetë, askush nuk mund ta mohojë, as sot e as nesër, kurrë, pavarësisht nga “kruzhokët” e ndryshëm hipokritë, që u ngritën si kërpudhat pas shiut, u pasuruan, u graduan, morën frenat e pushtetit, ndërtuan pallate, latifundi feudale dhe aristokratike , firma dhe kompani duke u betuar rrejshëm dhe duke keqpërdorur emrin e të ndjerit Ibrahim Rugova, që kurrë nuk e kanë dashur, por vetëm janë thirrur në emrin e tij, që të fitonin privilegje dhe përfitime të mëdha, duke e gënjyer, mashtruar dhe indoktrinuar popullin se Kosova, do fitonte lirinë dhe pavarësinë vetëm me “paqen” e deklaruar të Rugovës! Kjo strategji e gabuar e politikës pasive pacifiste u konvenonte të gjithë atyre bashkëpunëtorëve të Serbisë vrastare, dezerterëve dhe hashotuxharëve, që ishin kundër hedhjes nën armë për të luftuar dhe për t’u mbrojtur nga Serbia pushtuese gjenocidale (1989-1999), SEPSE ky ishte i vetmi opsion i mundshëm dhe realist per t’u çliruar dhe pavarësuar nga Serbia kolonialiste tiranke.

Fatkeqësisht, ky opsion i luftës u konservua, u vonua dhe u sabotua jo më pak se dhjetë vjet (1989-1999) nga vetë faktori i brendshëm politik shqiptar (Prishtinë – Tiranë) derisa doli në skenë UÇK-ja me kryekomandantin dhe me heroin zulmëmadh ADEM JASHARI, pushka top e të cilit u ndie jo vetëm në Europën e shurdhër, por në mbarë botën. Si rrjedhim, kjo krismë historike për liri dhe për pavarësi të Kosovës u ndie edhe në Amerikën e largët, e cila për të shpëtuar mbi 2 milionë shqiptarë dhe Kosovën nga Serbia barbarike e kryekriminelit Slobodan Milosheviq, mbështeti luftën çlirimtare kombëtare të UÇK-së me Skënderbeun e ditëve tona-ADEM JASHARI në krye. Ky ishte faktori vendimtar dhe kryesor, që AMERIKËN dhe NATO-n e solli në Kosovë, se sa për politikat dështuese në Kosovë dhe Shqipëri (1989-1999), Kosova edhe sot, do të ishte “kalbur” nën sundimin e egër kolonial skllavopronar të Serbisë gjenocidale (1912-1999).